Capacity: up to 1,000cc

Number of maximum cylinders: 4

Maximum bore: ø 81 mm

Minimum weight: 150 kg (up to 800cc) and 153 kg (over 800cc)

Maximum number of engines available for use by each rider: 6

Fuel tank capacity: 21 liters

Maximum number of engines available for use by each rider: 12

Fuel tank capacity: 24 liters

Έχουμε δηλαδή τα υπάρχοντα 800, ενδεχομένως δε και τα 990 της πρώτης τετράχρονης γενιάς MotoGP (πλην του V5 της Honda που βρίσκεται εκτός κανονισμών), τα οποία υποτίθεται πως με τον περιορισμό στη διάμετρο πιστονιού στα 81 mm και τα τρία κιλά στο ελάχιστο βάρος θα έρθουν ίσα βάρκα ίσα γυαλό.

Μετά από αυτά όμως, έρχεται η εξαίρεση των Claiming Rule Teams (CRT). Τί είναι αυτό; Στην ανακοίνωση της FIM δεν εξηγείται τίποτα περισσότερο, αυτό που αντιλαμβανόμαστε είναι πως αφορά το ενδεχόμενο κάποιες ομάδες να φτιάξουν δικούς τους κινητήρες βασισμένους σε κομμάτια παραγωγής.

Καμία από τις ως τώρα ανακοινώσεις δεν απαγορεύει τη χρήση εξαρτημάτων από το εμπόριο και, μάλιστα, τόσο η FIM όσο και η Dorna προ μηνών διεμήνυαν με νόημα πως “δεν υπάρχουν κινητήρες παραγωγής, μόνο μοτοσυκλέτες παραγωγής.”

Αυτό που βλέπουμε τώρα είναι η δυνατότητα να τρέξει οποιουδήποτε είδους κινητήρας, αρκεί να εμπίπτει στις τεχνικές προδιαγραφές (ως ανωτέρω) και να είναι άμεσα διαθέσιμος έναντι συγκεκριμένου ποσού. Θυμόμαστε πως ο ίδιος ο Carmelo Ezpeleta είχε μιλήσει πέρυσι για το ενδεχόμενο οι ομάδες να είναι υποχρεωμένες να πουλήσουν τον κινητήρα τους σε οποιαδήποτε άλλη ομάδα τον ζητήσει έναντι 20,000 ευρώ. Αυτή η σκέψη αποσκοπεί στο να κρατήσει τα κόστη χαμηλά: Για παράδειγμα, μια ομάδα που δε φέρνει τα αποτελέσματα που ήθελε, αντί να μπει στα έξοδα (και το ρίσκο) να εξελίξει κι άλλο τον κινητήρα της, μπορεί απλά να αγοράσει τον κινητήρα που την κερνούσε τσάι ως τώρα.

Επιπλέον όλοι οι κινητήρες θα είναι υποχρεωτικά διαθέσιμοι σε όλους, άρα δε μπορούν να έχουν τεχνικά μυστικά.

Ο κανονισμός τώρα εισάγει δύο εξαιρέσεις σε αυτήν την κατηγορία: περισσότερο καύσιμο και διπλάσιο αριθμό μοτοσυκλετών ανά αναβάτη. Με μια κουβέντα, ο διοργανωτής αβαντάρει τις ομάδες που θα στραφούν σε αυτή τη λύση. Ειδικά τα 3 επιπλέον λίτρα καυσίμου έρχονται να προσφέρουν την εύκολη και φτηνή οδό για περισσότερη δύναμη απέναντι στα εργοστασιακά πρωτότυπα.

Με μια πρώτη ματιά, ο “Claiming Rule” ουσιαστικά φωτογραφίζει κινητήρες παραγωγής στη λογική του ακραία εξελιγμένου τετρακύλινδρου από R1 της Αγγλικής ομάδας WCM στο μακρινό 2002-2003.

Βέβαια, τα νούμερα που έχουν ακουστεί (ανεπίσημα) για την καθορισμένη τιμή κινητήρα μοιάζουν φτωχά για να πουλήσει ένα εργοστάσιο τον πρωτότυπο 990 του. Ακόμη και να μην είναι έτσι όμως, έναν κινητήρα που προστατεύεται ακόμη και από ματιές και φυλάσσεται από ένοπλη security, ποιο εργοστάσιο θα δεχτεί να τον πουλήσει, άρα δημοσιοποιήσει; Ειδικά αν σκεφτούμε την ενδεχόμενη τεχνική συγγένεια με τους τωρινούς 800 cc.

Εδώ νομίζω πως βλέπουμε τη διέξοδο που βρήκε η Dorna για να δώσει αναπνοές στις ιδιωτικές ομάδες, στις οποίες μόνο η ενοικίαση εργοστασιακών μοτοσυκλετών κοστίζει επταψήφια ποσά τη σεζόν. Και μετά πρέπει να τις επιστρέψουν πίσω.

Βέβαια, το σχέδιο αυτό δουλεύει καλά όταν έχεις λίγους ή ιδανικά έναν μόνο κινητήρα. Αν το R1 του γείτονα μου ρίχνει, να το βάλω στο δικό μου R1, αν όμως ο διπλανός έχει GSX-R πώς θα το βάλω στο πλαίσιό μου; Όπου εδώ είναι GP, τα πλαίσια δεν είναι σαν αυτά που γνωρίζουμε στην παραγωγή, αυτά θα είναι τα πραγματικά πρωτότυπα.

Διερωτώμαι λοιπόν αν εδώ προλειαίνεται το έδαφος για έναν spec κινητήρα…

Πάντως, αν δεν το καταλάβατε, έχει αρχίσει να (ξανα)μυρίζει μια ακόμη πιο παλιά αρβύλα του Ezpeleta: το ξεχωριστό βάθρο των ιδιωτών. Θα προσέξατε πως αυτό το σετάκι κανονισμών που ανακοινώθηκε σήμερα ουσιαστικά προαναγγέλλει μια κατηγορία μέσα στην κατηγορία. Claiming Rule Teams λέει, την έχουν ήδη βαφτίσει.

Τα μέτρα, των μέτρων, χάσαμε το μέτρημα.

[Πηγές: FIM, gpone.com, motomatters.com]