Τυμπάκι – αποτελέσματα αγώνα
φωτό: DrIoannis από το bikenet.gr
Στην αρχή σας είχα υποσχεθεί πλήρη αναφορά από το καράβι για αργά χτες το βράδυ. Μετά όμως που είδα την κουβερτούλα στην κουκέτα, το ξανασκέφτηκα και αποφάσισα ότι είχε έρθει η ώρα για ύπνο, ύπνο βαθύ. Κοιμήθηκα δε τόσο βαριά, που το πρωί με έψαχναν στο τηλέφωνο για να κατέβω από το καράβι προτού φύγει πάλι για την Κρήτη…
Επιπλέον, ο Σάββας Κουρίδης, ο φωτογράφος μας, δεν αποβιβάστηκε στην Αθήνα αλλά παρέμεινε στην Κρήτη να δει τη μανούλα του και την αδερφή του. Αυτό σημαίνει πως δεν έχω ούτε φωτογραφίες στα χέρια μου να σας δείξω. Επίσης, δεν έχω προλάβει να μάθω πολλά πράγματα για τις υπόλοιπες κατηγορίες πλην της Formula Extreme, συνεπώς θα περιοριστείτε στην πλήρη αναφορά μου από τη μεγάλη κατηγορία.
Ορίστε τα δυο πράγματα που γνωρίζω για όλα όσα συνέβησαν αυτή την Κυριακή στο Τυμπάκι.
250 Racing: Άνετη νίκη του περσινού πρωταθλητή Γιώργου Κίτσου (Honda), δεν απειλήθηκε ποτέ από τον Ανδρέα Παργινό (Honda), ο οποίος αθέτησε την υπόσχεση που είχε δώσει στον εαυτό του να μην ξανατρέξει σε αγώνα και εμφανίστηκε για πρώτη φορά φέτος στο Τυμπάκι.
Νέοι αγωνιζόμενοι: Άλλη μια νίκη για τον Σωτήρη Μπεγνή (Yamaha), που έκανε το 3 στα 3 δείχνοντας ότι βρίσκεται οδηγικά ένα σκαλοπάτι πάνω από τους υπόλοιπους.
Supersport 600: Δυνατός ο Κώστας Πολίτης (Yamaha), άντεξε αυτή τη φορά στην πίεση και οδήγησε τον αγώνα από την αρχή μέχρι το τέλος χωρίς να απειληθεί από κανέναν. Πίσω του ο Άλκης Συνιώρης (Honda) διατηρούσε οπτική επαφή αλλά έχασε τη δεύτερη θέση από τους Alex Παπαγεωργίου (Yamaha) και Μιχάλη Κουτσουμπό (Honda), κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή. Ο δε Alex έκανε εκπληκτικό αγώνα, αφού μετά από μια κάκιστη εκκίνηση κατάφερε να ανακάμψει και να φτάσει μέχρι τη δεύτερη θέση, προσπερνώντας έναν έναν τους προπορευόμενους. Αν είχε μερικούς γύρους ακόμα, παίζει να είχε πάρει και τη νίκη. Highlight του αγώνα η πτώση του Πολίτη μετά τον τερματισμό, που έχασε την ισορροπία του όταν προσπάθησε να πετάξει τη σημαία στην κερκίδα των θεατών! Του το χρωστούσε το μηχανάκι φαίνεται, που είχε προσπαθήσει λίγο νωρίτερα να τον πετάξει κάτω στη σφιχτή αριστερή στα τσιμέντα…
Formula Extreme: Αυτή τη φορά δεν ήταν ο Κοντομάρος αυτός που πετάχτηκε μπροστά στην εκκίνηση αλλά ο Φώτης Τσαλίκης (Honda), που έστριψε πρώτος στη γρήγορη αριστερή. Πίσω του ήταν φυσικά ο καλύτερος όλων στο σβήσιμο των φώτων, Κώστας Κοντομάρος (Yamaha) και τρίτος ο Γιάννης Μπούστας (Honda), που για μια ακόμη φορά ξεκίνησε από την pole position και βρέθηκε να στρίβει 3ος την πρώτη στροφή. Με λίγη προσπάθεια, ο Μπούστας πέρασε μπροστά στον τρίτο γύρο και έμεινε εκεί ως το τέλος του αγώνα. Ο μέχρι τότε πρωτοπόρος του πρωταθλήματος, Σάκης Συνιώρης (BMW) ξεκίνησε τέταρτος και σκαρφάλωσε μέχρι τη δεύτερη θέση. Πολύ γρήγορα ο Τσαλίκης άρχισε να πηγαίνει προς τα πίσω ενώ ο Στρατάς (Honda) ανέκαμψε από μια άσχημη εκκίνηση και έφτασε να περάσει τον Κοντομάρο πριν τα μισά του αγώνα. Βλέποντας τα πράγματα από την οπτική του θεατή, από τη στιγμή που πέρασε ο Μπούστας μπροστά, ο Κοντομάρος φάνηκε να τα παράτησε. Αντίθετα, ο Συνιώρης οδήγησε όσο πιο δυνατά μπορούσε μέχρι και έξι με επτά γύρους πριν το τέλος, όπου η διαφορά του από τον Μπούστα είχε φτάσει τα 20 δευτερόλεπτα – σχεδόν μισή πίστα με τα μέτρα του Τυμπακίου.
Περισσότερες λεπτομέρειες, καθώς και μπόλικες φωτογραφίες από όλες τις κατηγορίες, τις αμέσως επόμενες μέρες.
Τυμπάκι ξανά, η μέρα του αγώνα έφτασε
Ξύπνιοι από τις 06.30 για δεύτερη συνεχόμενη μέρα, ήρθαμε ξανά στην πίστα για τη μεγάλη μέρα του αγώνα. Τα πρωινά session του warm up ολοκληρώθηκαν, με την εικόνα να μην διαφοροποιείται σε καμία κατηγορία.
Στη Formula Extreme, ο Μπούστας (Honda) γύριζε και πάλι ένα δευτερόλεπτο ταχύτερα από τον δεύτερο φορώντας τα χτεσινά λάστιχα που είχαν στις πλάτες τους 40 γύρους – όπως όλοι τους άλλωστε. Ο Κοντομάρος (Yamaha) φαίνεται ότι κοιμήθηκε λίγο παραπάνω για να φτιάξει επιδερμίδα. Δεν εξηγείται διαφορετικά γιατί ακόμα και την ώρα που άνοιξε η πίστα για το warm up της Formula Extreme, το φορτηγό του ήταν κλειστό και δεν είχε έρθει κανείς ούτε για να στήσει τη τέντα…
Τα υπόλοιπα παιδιά της κατηγορίας γύρισαν πιο αργά από χθες, καθώς και αυτοί φορούσαν τα φθαρμένα τους λάστιχα. Ο Συνιώρης (BMW) δείχνει να σταθεροποιείται στο 54.4, ενώ ο Στρατάς (Honda) θα γυρίσει σίγουρα πιο γρήγορα στον αγώνα με καινούργια λάστιχα. Ο Κατσούλας (Honda) δεν έχει βρει ακόμα λύση στο πρόβλημα με την καμπάνα. Έχουν δοκιμάσει τα πάντα (δίσκους, καλάθι, ελατήρια) και το πατινάρισμα δεν λέει να γιατρευτεί. Το παλεύουν μέχρι αυτή τη στιγμή, αλλά δείχνουν να έχουν χάσει την αισιοδοξία τους…
Στα 600 ο poleman Πολίτης (Yamaha) και ο Μάριος Ταγκλής (Triumph) δεν μπήκαν για warm up, πέφτοντας μάλλον θύματα του Μορφέα (μαζί με τον Κοντομάρο). Έτσι, άφησαν ανενόχλητο τον Παπαγεωργίου (Yamaha) να γράψει τον ταχύτερο γύρο, που είναι ελάχιστα πιο αργός από τον χτεσινό του. Και σε αυτή την κατηγορία, όλοι τους γύρισαν πιο αργά από χτες, αλλά οι χρόνοι είναι πολύ κοντά και αναμένεται να δούμε συναρπαστική μάχη.
Για τους νέους, τα 125 και τα 250 δεν παρακολούθησα από κοντά τι συνέβαινε, έχω ωστόσο τα αποτελέσματα του warm up τα οποία και σας ανεβάζω. Στον ίδιο πίνακα βρήκα και τα τελικά αποτελέσματα από τα χτεσινά χρονομετρημένα, που θα τα βρείτε και αυτά στο τέλος.
Στα της πίστας τώρα, η προσέλευση του κόσμου είναι ζωηρή και δείχνει ότι θα μαζευτούν αρκετοί θεατές μέχρι το μεσημέρι που ξεκινούν οι μεγάλες κατηγορίες. Ο καιρός μας κάνει το χατήρι σήμερα, έχοντας δυνατό ήλιο, 25 βαθμούς και ένα ελαφρύ αεράκι που δροσίζει τις τέντες μας.
Αυτά από το Τυμπάκι για την ώρα, περισσότερα ξανά το βράδυ από το καράβι, με τα τελικά αποτελέσματα…
Τυμπάκι νο. 2 (τέλος Σαββάτου)
Μεγάλη μέρα η σημερινή, που είναι πάντα μεγαλύτερη από την Κυριακή του αγώνα για εμάς που τον “τρέχουμε” απ’ έξω. Νωρίτερα υποσχέθηκα ότι θα επιστρέψω με πλήρη αποτελέσματα, αλλά κάτι το ότι φύγαμε μαύρη νύχτα από την πίστα (προτελευταίοι για την ακρίβεια), κάτι η κούραση και η πείνα, ξέχασα να φωτογραφήσω τον πίνακα με τους χρόνους.
Λόγω της εμπλοκής μου στην ομάδα του Μπούστα, γνωρίζω πολύ καλά τι έγινε στην κατηγορία του και ελάχιστα πράγματα για τις υπόλοιπες, καθώς την ώρα που τα υπόλοιπα παιδιά κάνουν τα χρονομετρημένα τους, εμείς τρέχουμε με την προετοιμασία της μοτοσυκλέτας. Να με συγχωρέσετε λοιπόν, δεσμεύομαι να γράψω μια πλήρη αναφορά αύριο το βράδυ από το καράβι, στο ταξίδι της επιστροφής.
Πάμε στα σημερινά τώρα. Μέχρι στιγμής, ο Μπούστας (Honda) δείχνει να ελέγχει το παιχνίδι στη Formula Extreme με άνεση. Βέβαια, κρατήστε στο πίσω μέρος του μυαλού σας ότι και στις Σέρρες τα ίδια νομίζαμε, αλλά την Κυριακή ο Κοντομάρος (Yamaha) και ο Συνιώρης (BMW) γύρισαν σε χρόνους που δεν είχαν ξαναδεί την Παρασκευή και το Σαββάτο. Με γυρολόγιο στο 52.5 με 52.7, ο Μπούστας έχει αισθητά πιο γρήγορο ρυθμό από τους συναθλητές του. Ο Μανώλης Στρατάς (Honda) ξεκινά δεύτερος αύριο, με χρόνο πολύ κοντινό με τον Κοντομάρο, αλλά όχι το ίδιο καλό γυρολόγιο όπως είπαμε και στην πρώτη μας αναφορά. Σημειώστε ότι κανείς τους δεν κατέβασε χρόνο στο δεύτερο session, πράγμα για το οποίο ευθύνεται η χρήση ενός και μόνο ζευγαριού ελαστικών το Σαββάτο, όπως ορίζει ο φετινός κανονισμός.
Ο Σάκης Συνιώρης δυσκολεύεται ακόμα στην προσαρμογή, ενώ τα Dunlop που χρησιμοποιεί -και όχι Pirelli όπως γράφουν στις μοτοσυκλέτες και τα ρούχα της ομάδας του- δεν φαίνεται να έχουν κάποιο πλεονέκτημα στο Τυμπάκι. Για την ακρίβεια, όλοι οι αναβάτες που χρησιμοποιούν Dunlop έχουν έντονη φθορά και γλιστράνε άτσαλα στις εξόδους. Φαίνεται πως το δύσκολο τερραίν του στρατιωτικού αεροδρομίου ευνοεί τα Michelin και τα Pirelli που δείχνουν να παίρνουν το αίμα τους πίσω μετά τα μέτρια αποτελέσματα των Σερρών. Άλλος ένας γνωστός μας από το bikenet ως bigleb, ο Νίκος Κατσούλας (Honda), δεν έχει δείξει ακόμα τα δόντια του, καθώς ο συμπλέκτης του πατινάρει και δεν βγάζει όλη τη δύναμη του κινητήρα. Ελπίζουμε αύριο να έχει βρει τη λύση και να παίξει δυνατά στον αγώνα. Τις ίδιες ελπίδες τρέφουμε και για τον Γιώργο Μαρκεσίνη (Honda), ο οποίος δείχνει να μην έχει και πολύ κέφι να τρέξει στα τσιμέντα, καθώς δεν μπήκε σε κανένα από τα δύο ελεύθερα.
Τα πράγματα είναι δύσκολα και στα 600, όπου την pole position πήρε ο μοναδικός αναβάτης της Pirelli στην κατηγορία, ο Κώστας Πολίτης (Yamaha). Άνετα πρώτος και ο Μπεγνής (Yamaha) στους νέους αγωνιζόμενους, ενώ θα πρέπει να με συγχωρήσετε που δεν σας έχω αποτελέσματα από τις υπόλοιπες κατηγορίες για τους λόγους που προανέφερα.
Αύριο λοιπόν η μεγάλη μέρα, η οποία προβλέπεται ζεστή και με έντονο συναγωνισμό σε όλες τις κατηγορίες. Αναμένουμε αρκετούς θεατές, κάτι που δεν έγινε σήμερα στα χρονομετρημένα, τα οποία παρακολούθησαν γύρω στα εκατό άτομα.
Κλείνοντας τη σύντομη αναφορά μου, σας χαιρετώ με μια άποψη των paddock από τον αέρα, όπως την τράβηξε ο Σάββας Κουρίδης από το superlight αεροπλάνο ενός ιδιώτη που γνώρισε παραδίπλα πριν λίγες ώρες και τον έβαλε να κάνει χαμηλά περάσματα απογευματιάτικα για να την πετύχει…!
Τυμπάκι racing circuit
Βρισκόμαστε στην Κρήτη, στο αεροδρόμιο του Τυμπακίου, όπου αυτό το Σαββατοκύριακο γίνεται ο 3ος αγώνας του παννεληνίου πρωταθλήματος ταχύτητας ΣΟΑΜ. Η προσπάθεια των κρητικών και του συνδέσμου οδηγών αγώνων μοτοσυκλέτας είναι πραγματικά αξιέπαινη. Η πίστα έχει αλλάξει σε σχέση με πέρυσι, τόσο για να γίνει ασφαλέστερη αλλά και για να βγάλει από τη μέση τα προβληματικά κομμάτια, όπως το άλμα στη δεύτερη στροφή. Δεν είναι καθαρή σε όλα τα πατήματα, αλλά είναι σαφώς καλύτερη από αυτή που μας περιγράφουν οι συμμετέχοντες στον περσινό αγώνα.
Οι καιρικές συνθήκες δείχνουν να σταθεροποιούνται προς το ζεστό, αφού η βροχή που μας ξύπνησε το πρωί και μας έκανε παρέα μαζί με τη συννεφιά μέχρι το μεσημέρι, φαίνεται να βγαίνει εντελώς από το πρόγραμμα. Με θερμοκρασίες πάνω από 30 βαθμούς, οι αγωνιζόμενοι έχουν κάνει δύο ελεύθερες δοκιμές των 10 και 15 λεπτών, καθώς και το πρώτο 30λεπτο χρονομετρημένο session.
Στην κατηγορία Formula Extreme, που το ενδιαφέρον είναι το μεγαλύτερο μετά τα Supersport 600, ο “δικός μας” Γιάννης Μπούστας κρατά την προσωρινή pole position με διαφορά 1.2 δευτερόλεπτα από τον δεύτερο Μανώλη Στρατά. Ο Κώστας Κοντομάρος έχει τον ίδιο χρόνο με τον Στρατά αλλά πιο γρήγορο γυρολόγιο, ενώ ο Σάκης Συνιώρης δεν έχει βρει το δρόμο του ακόμα – πράγμα για το οποίο φταίει και το ότι έχει κάνει μόνο το ένα από τα δύο ελεύθερα session.
Θα επανέλθουμε το βράδυ με την οριστική σειρά εκκίνησης τόσο στη Formula Extreme όσο και στις άλλες κατηγορίες.
Το Racebike έγινε Racecar
Όταν λέμε πως ο καιρός των Σερρών είναι απρόβλεπτος, το εννοούμε…
Την ώρα που βλέπαμε μια υπέροχη λιακάδα στη Superpole του αγώνα SBK στο Assen -στην Ολλανδία που πάντα βρέχει!- εδώ στις Σέρρες η πρωινή μουντάδα έγινε μεσημεριανή ψιχάλα και εξελίχθηκε σε επίμονη βροχή.
Κάπως έτσι το Racebike του Σαββάτου ακυρώθηκε και τώρα όλοι ψάχνουν να εντοπίσουν τον γκαντέμη που έφερε τη νεροποντή τέλη Απρίλη.
>> Κάποιες κακές γλώσσες μιλούν για διαβόητο (σούπερ) συμμετέχοντα από το κοινό του Bikenet.gr, ο οποίος δύο φορές μας επισκέφθηκε, Νοέμβρη και Απρίλη, και δύο φορές έβρεξε – οι μοναδικές δύο βροχές που είδαμε σε εκδηλώσεις του Trackbike.gr σε οκτώ χρόνια… <<
Φυσικά δε μείναμε με δεμένα τα χέρια, καθώς βρέθηκαν αμέσως κάμποσοι πρόθυμοι αγωνιάρηδες με τα αυτοκίνητά τους για να λύσουν τις διαφορές τους στην πίστα.
Αυτή την ώρα η λιακάδα έχει επιστρέψει, η πίστα είναι εντελώς στεγνή και ο κόσμος απολαμβάνει ξανά τις μάχες με τα χρονόμετρα, ενώ η διοργάνωση επεξεργάζεται το σενάριο ο ύποπτος να δεθεί στο κρεβάτι του ξενοδοχείου του ώστε αύριο το Racebike να μην εξελιχθεί πάλι σε… Racecar, αν και οι πιο ψύχραιμοι εκτιμούν πως όσο παραμένει στην πόλη η γκαντεμιά θα είναι ούτως ή άλλως παρούσα. Το ξενοδοχείο Ελπίδα, βλέπετε, είναι πολύ κοντά στην πίστα…
Superbike Battle 2010
Σας στέλνουμε τα χαιρετίσματά μας από το Αυτοκινητοδρόμιο Σερρών, όπου χτες ολοκληρώσαμε το συγκριτικό Superbike του 2010.
Ουσιαστικά η νέα άφιξη της χρονιάς βέβαια είναι μόνο το S1000RR, το οποίο πάλεψε με όλα του τα ηλεκτρονικά απέναντι στην, πρακτικά αναλλοίωτη φέτος, ιαπωνική σχολή και εκλεκτές ευρωπαϊκές παρουσίες – συν μια ηχηρότατη απουσία για την οποία θα μιλήσουμε λεπτομερώς στο ερχόμενο τεύχος Μαΐου του eBike.gr.
Για να καταλήξουμε στα αποτελέσματα της δοκιμής χρησιμοποιήσαμε κοινό λάστιχο για όλες τις μοτοσυκλέτες, τις υψηλότατες υπηρεσίες του πολυπρωταθλητή και συνεργάτη μας Γιάννη Μπούστα, τα ταχύτατα χέρια των κ.κ. Παπαπαναγή, Δάλλα καθώς και ενός ακόμη συνεργάτη μας, Τάκη Σκυριανού.
Όλα στο επόμενο τεύχος του eBike.gr.
Τώρα σας αφήνω για να επιστρέψω στη δράση του τριήμερου track day που διοργανώνουμε στις Σέρρες με το αδελφικό Trackbike.gr.
Η αδικία του Editorial
Όπως μας ενημέρωσε με e-mail ο φίλος και αναγνώστης μας, Χαρίδημος Μανουσάκης, στο Editorial του τεύχους 21 που μόλις κυκλοφόρησε έχω κάνει ένα λάθος.
Γράφω λοιπόν πως η μόνη αμιγώς μοτοσυκλετιστική εταιρεία με έστω και οριακή άνοδο σε πωλήσεις μέσα στο 2009 στην Ελλάδα ήταν η Triumph.
Ο Χαρίτιμος διορθώνει πως υπάρχει και άλλη μια εταιρεία που τη μιμήθηκε: η Moto Guzzi σημείωσε αύξηση πωλήσεων 15%, με 107 ταξινομήσεις στο 2009, έναντι 93 το 2008.
Ευχαριστούμε πολύ για τη διόρθωση και ζητούμε συγνώμη από τη Moto Guzzi που κακώς την προσθέσαμε στον κουβά των αρνητικών αποτελεσμάτων του 2009.
Στο Estoril για το Aprilia RSV4R
Πάει και αυτή η μέρα. Πίσω στο ξενοδοχείο τώρα, να γράψω την αναφορά μου στο blog. Επιστροφή στην Αθήνα αύριο το βράδυ, οπότε υπάρχει αρκετός ελεύθερος χρόνος…
Αφού γλιτώσαμε τη βροχή στο παραπέντε, δεν θα πρέπει να παραπονιόμαστε. Οι δε Απριλιανοί σίγουρα ξεφυσούν ανακουφισμένοι που η δεύτερη στη σειρά παγκόσμια παρουσίαση του RSV4R δεν είχε την ίδια τύχη με την πρώτη, στην οποία έσκασαν τα μοτέρ των μοντέλων προπαραγωγής λόγω μερικών ελλατωμματικών μπιελών που κανείς δεν μπήκε στον κόπο να τσεκάρει πριν τη συναρμολόγηση…
Κάναμε μόλις τρια 20λεπτα στην πίστα, καθώς η Apriia είχε φτιάξει τέσσερα γκρουπ δημοσιογράφων και δεν έβγαινε περισσότερος χρόνος για όλους. Η μοτοσυκλέτα δε διαφέρει αισθητά από το Factory – αφήστε που είναι πιο όμορφη στο λευκό χρώμα που την οδηγήσαμε. Σαφώς πιο ήπια σε συμπεριφορά και στις αντιδράσεις της, ταιριάζει καλύτερα στο προφιλ του μέσου αναβάτη που δεν κηνυγάει να σπάσει το ρεκόρ της αγαπημένης του πίστας. Σε καμία περίπτωση δεν είναι ο φτωχός συγγενής, καθώς πέρα από τις βαρύτερες ζάντες, τις φθηνότερες αναρτήσεις, την απουσία carbon και την αφαίρεση των μεταβλητών αυλών εισαγωγής, όλα τα υπόλοιπα είναι κοινά με το Factory.
Αυτός είναι ίσως ο λόγος που το RSV4R δεν θα είναι φθηνότερο από 15,500€ – αλλά ούτε και ακριβότερο από 16,000€. Στη χώρα μας αναμένεται μέσα στο Φλεβάρη, αλλά τη τελική τιμή θα σας την έχουμε πει αρκετά νωρίτερα.
Παρών στο Estoril και ο Alex Hofmann, πρώην αγωνιζόμενος στα MotoGP και νυν αναβάτης εξέλιξης των αγωνιστικών της Aprilia. Μιλήσαμε αρκετά για τη δουλειά του -που δεν είναι τόσο βαρετή όσο νομίζουμε-, τη μοτοσυκλέτα και τις δυνατότητές της, τους αναβάτες της εργοστασιακής ομάδας για το 2010, ακόμα και για το τι θα έκανε αν του ζητούσαν να συμμετάσχει σε μερικούς αγώνες με το RSV4. Ο ίδιος δήλωσε ευχαριστημένος με τη θέση του δοκιμαστή, τονίζοντας ότι δεν του λείπει η αγωνιστική δράση. Επιπλέον, μας έδωσε μια ιδέα για το πόσο απέχουν τα ελαστικά των MotoGP από αυτά των WSBK.
Μετά, πήγε να τραβήξει video με το κινητό του εμάς τους δημοσιογράφους. Το μοντάρισε επί τόπου και το ανέβασε στο internet…
Περισσότερα για το RSV4R και τη κουβέντα μας με τον Hofmann στο επόμενο τεύχος του ebike.gr!
eBike.gr Τεύχος Δεκεμβρίου
Το νέο μας τεύχος κυκλοφόρησε, το μεγαλύτερο και πλουσιότερο ως τώρα με 269 σελίδες!
Κατεβάστε το, δωρεάν όπως πάντα, από τη γνωστή διεύθυνση-περίπτερο.
Σε αυτό το τεύχος:
- Η επικαιρότητα από το Σαλόνι του Μιλάνου (EICMA)
- First Rides: Aprilia Shiver 750 GT ABS, Suzuki GSX-F 650, KTM off-road 2010, Peugeot LXR 200i
- The Test: Kawasaki ZX-6R στις Σέρρες
- The Battle: BMW R1200GS vs Moto Guzzi Stelvio NTX
- Race: Ανασκόπηση σεζόν MotoGP, μια μοναδική ανταπόκριση από το Macau GP, Φιλικός Αγώνας Enduro Σαλαμίνας
- Feature: Η Trackbike.gr γιορτάζει μια πετυχημένη χρονιά Track Days στις Σέρρες και το Serow επιστρέφει από βανδαλισμούς και κάμποση προσωπική φροντίδα
Αυτά και πολλά άλλα στο εικοστό τεύχος του eBike.gr και τελευταίο για το 2009.
Εκλάπη Daytona 675 – όποιος γνωρίζει κάτι ειδοποιεί εδώ
Η μοτοσυκλέτα κλάπηκε τα ξημερώματα του Σαββάτου (28/11) από το Γκάζι, έξω από το Fox. Πρόκειται για ένα μαύρο Triumph 675 Daytona ‘08 με χρυσές ζάντες, χωρίς πινακίδα.
Αν κάποιος έχει πληροφορίες που μπορούν να βοηθήσουν ας επικοινωνήσει μαζί μας.
Απίθανο video!
Ο πιτσιρικάς που το σκηνοθέτησε αυτό έχει πραγματικά ταλέντο…!
Δείτε το!
httpvhd://www.youtube.com/watch?v=Zlax5L8BVGc
Ο Γιάννης Μπούστας στο κατόπι σου
Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε το trackbike.gr σε συνεργασία με το περιοδικό ebike.gr διοργάνωσε το φθινοπωρινό του trackday στο Αυτοκινητοδρόμιο Σερρών – για 7η συνεχόμενη χρονιά παρακαλώ.
Η φετινή πρωτοτυπία αφορούσε στη διοργάνωση δύο φιλικών “αγώνων” υπό την επωνυμία Racebike, ένα για το πιο γρήγορο Κόκκινο γκρουπ αναβατών και άλλο ένα για το μεσαίο Κίτρινο.
Η προσωπική μου εκτίμηση είναι πως μάλλον η ιδέα έχει ήδη γίνει θεσμός με το ντεμπούτο της, κρίνοντας τουλάχιστον από την απόλαυση των συμμετεχόντων (όπως δηλώνουν οι ίδιοι στο Bikenet.gr) και τα προσωπικά ρεκόρ γύρου που έσπασαν με τη βοήθεια του συναγωνισμού.
Επί τη ευκαιρία αυτού του πρώτου Racebike και με την ευτυχή συγκυρία να έχουμε τον 24 (!) φορές Πρωταθλητή Ελλάδος (19 στην ταχύτητα και 5 στα Supermotard), Γιάννη Μπούστα, στην παρέα μας, του ζητήσαμε να βιντεοσκοπήσει μερικούς γύρους από τον αγώνα του Κόκκινου γκρουπ, ξεκινώντας ο ίδιος από την ουρά της εκκίνησης καβάλα σε ένα στοκ Ducati 1098S. Για καλή μας τύχη η κάμερα κατέγραψε όσο χρειαζόταν στον Γιάννη να περάσει όλους τους αναβάτες, πριν γεμίσει ο αποθηκευτικός χώρος τη στιγμή που προσπερνούσε τον “δικό μας” Άρη Παπαπαναγή καβάλα στο Kawasaki ZX-6R που είχαμε στις Σέρρες για δοκιμή – και το οποίο θα διαβάσετε στο τεύχος Δεκεμβρίου διά χειρός του ανθρώπου που το γύριζε σταθερά σε επίπεδα 1.26 (σε απολύτως στοκ μορφή!) καθ’ όλη τη διάρκεια του Racebike.
Καλή απόλαυση στο καταπληκτικό αυτό βίντεο που ακολουθεί.
[Sponsored by: Το μυγάκι στον φακό]
httpvhd://www.youtube.com/watch?v=3gak_ppooNo
Max Jr (μόνο για κουτσομπόλες/ληδες)
Θέλω να είμαι ειλικρινής, πιαστήκατε στα πράσα!
Το όλο θέμα ξεκίνησε καθώς έκανα την τακτική μου περιήγηση στους πίνακες με τα στατιστικά του ebike.gr. Κάποια στιγμή, που λέτε, έφτασα σε εκείνον τον πίνακα που αναγράφει τις συνηθέστερες φράσεις-κλειδιά των αναζητήσεων που οδηγούν στη σελίδα του περιοδικού μας. Εν γένει δεν τον προσέχω και πολύ, αλλά αυτή τη φορά κάτι τράβηξε το βλέμμα μου και κάπου εκεί έμεινα με ανοικτό το στόμα.
Όχι, αν δε με πιστεύετε, κοιτάξτε την εικόνα, screen shot του εν λόγω πίνακα είναι.
Βρε κουτσομπόλες, ωρέ ωτακουστές της κλειδαρότρυπας, η δεύτερη δημοφιλέστερη φράση αναζήτησης σε ένα ηλεκτρονικό περιοδικό μοτοσυκλέτας είναι… Eleonora Pedron; Ήμαρτον… Η οποία αναζητήθηκε συχνότερα κι απ’ το VFR1200F; Πωωωω πω, θα τρίζουν τα κόκκαλα του Soichiro…
Λοιπόν, επειδή πιστεύω ακράδαντα πως ανάμεσά μας υπάρχουν και σωστοί, ηθικοί, σεμνοί και λογικοί μοτοσυκλετιστές που ενδεχομένως να μη γνωρίζουν ποια είναι η κυρία αυτή, σπεύδω να ενημερώσω: Πρόκειται για τη Μις Ιταλία 2002, πρώην παρουσιάστρια δελτίων καιρού, μοντέλου και λοιπόν ιδιοτήτων που συλλήβδην εμπίπτουν στην κατηγορία “ονειρεύομαι να ασχοληθώ με το μόντελινγκ και την τηλεόραση”, η οποία βρήκε μια φορά το δρόμο της προς το blog του ebike κάπου τον περασμένο Φλεβάρη μετά από σχετική συνέντευξη-ποταμό του Max Biaggi σε Αμερικανικό site.
Του Biaggi είπες;
Βεβαίως, πρόκειται για το αμόρε του Max και, ειρήσθω εν παρόδω, λίαν συντόμως και μητέρα του υιού Max Biaggi Jr. Ναι, ναι, ο Max θα αποκτήσει επιτέλους τον διάδοχο, τουλάχιστον αν πιστέψουμε τα σχετικά Ιταλικά κιτρινο-ροζ ΜΜΕ που αναμεταδίδουν την πληροφορία εδώ και περίπου δύο μήνες, με τη βεβαιότητα μάλιστα πως πρόκειται για διαπιστωμένο υιό.
Ορίστε, αυτά για να μαθαίνουν και οι σοβαροί άνθρωποι που επισκέπτονται το ebike και το blog του για να ενημερωθούν σχετικά με τη μοτοσυκλέτα και όχι τα όμορφα γυναικεία κορμιά.
Και για να μη στεναχωρώ και τους κουτσομπόληδες μεταξύ μας -και μιας και μίλησα για κορμιά- εδώ οι λατρευτοί μας γείτονες προσφέρουν μια υπέροχη paparazzo-συλλογή φωτογραφιών από τις καλοκαιρινές διακοπές του ζεύγους Biaggi.
Άντε, όλους σας έφτιαξα πάλι…
Πολυτάλαντος λογιστής
Επ’ ευκαιρία του τεύχους Σεπτεμβρίου που μόλις κυκλοφόρησε, να σας γνωρίσω τον λογιστή μας!
Πιστοί στην πεποίθησή μας πως υπάρχει ένας μοτοσυκλετιστής για κάθε ανάγκη του περιοδικού, στο εξώφυλλο του τεύχους καβάλα στο Daytona σας παρουσιάζουμε τον Δημήτρη Γάκη ο οποίος, εκτός από λογιστής, είναι και εκπαιδευτής στο CSS. (Πλάκα-πλάκα αυτός είναι ο τρίτος “δικός μας” εκπαιδευτής του γνωστού σχολείου, μετά τον Δάλλα και τον Mike Wood που ευθύνεται για το γραφιστικό κάλος του eBike! Παράρτημα το κάναμε…)
Πώς γίνεται μετά να χάσουμε την ευκαιρία να αναδείξουμε ένα από τα αμέτρητα ταλέντα του. Ε κύριε Δημήτρη μας;
Καλοκαιρινή ακινησία
Μπήκε – βγήκε ο Αύγουστος και το μικρό Suzuki έκανε κι αυτό διακοπές. Όχι στη τροφοδοσία αλλά στις μετακινήσεις. Καθώς λείπαμε το περισσότερο καιρό, αυτό σκεπάστηκε επιμελώς με τη νέα του κουκούλα, όπως του είχα υποσχεθεί. Του πήρα ένα γκρι αδιάβροχο κάλυμμα colori στα 41.4€ (με 20% έκπτωση) με βελούδινη εσωτερική επικάλυψη για να μη γρατζουνίζεται ή θαμπώνει το έντονο μπλε χρώμα του.
Στις διακοπές το σκεφτόμουν συνέχεια και μου έλειπε. Έτσι, καθώς μέρος των διακοπών ήταν στην Κρήτη, επισκέφθηκα το GAS στα Χανιά και του πήρα μια κλειδοθήκη με 7,5 ευρώ. Είναι μάρκας Joe Bar κι έχει μάλλον ένα μπλε GSX-R750 του ‘92 ή κάτι τέτοιο. Όμως είναι από ελαστικό υλικό για να μη γδέρνει και όμορφο!
Τελειώσαν οι διακοπές, επιστρέψαμε Αθήνα και τα στερητικά με οδήγησαν επειγόντως σε βολτίτσα στις 2 το πρωί του Σαββάτου 22 Αυγούστου με προορισμό τον Μαραθώνα και πιθανότατα το Σέσι. Άδειοι κι έρημοι οι δρόμοι σε σημείο που ένιωθες μοναξιά. Φτάνοντας Μαραθώνα είδα μια φωτιά μικρής εκτάσεως πίσω από μια πλαγιά. Όχι κάτι ανησυχητικό που να προμηνύει τι θα επακολουθούσε. Πήρα τον δρόμο του γυρισμού καθώς το σκοτάδι δε θα με βοηθούσε να ανακαλύψω την παραλία που έψαχνα στο Σέσι.
Τίποτα δε μπορούσε να προβλέψει την έκταση της καταστροφής που θα ακολουθούσε και πως πειναλέα η φωτιά θα καταβρόχθιζε τα πάντα στo διάβα της σε χρόνο ασύλληπτο.
Δεν το ξανασκέπασα το μηχανάκι με αποτέλεσμα το μεσημέρι του Σαββάτου να έχει γεμίσει από τη στάχτινη βροχή. Και πάλι δε μπορούσα να φανταστώ αυτό που θα επακολουθούσε. Δεν κουνήθηκε καθόλου το GSX-R καθώς ήμασταν σε επιφυλακή.
Ξημερώματα Κυριακής, γίνεται μια τάχιστη προετοιμασία του σπιτιού κι εγκατάλειψη στέγης μετά GSX-R εγώ, μετά αυτοκινήτου και σκύλων ο Κώστας.
Η φωτιά πέρασε, το σπίτι σώθηκε για 1-2 μέτρα αλλά ή συνολική ζημιά είναι ανυπολόγιστη.
Με βαριά καρδιά είπα λοιπόν να επαναλάβουμε εγώ και το gixxer τη διαδρομή υπό το φως της ημέρας να δω την κατάληξη του τοπίου. Είναι φθινόπωρο κι από τα δέντρα δε πέφτουν φύλλα αλλά στάχτες. Όλα είναι γκρίζα και το ίδιο και η ψυχολογία μου κοιτάζοντας τη κατεστραμμένη φύση. Μια βδομάδα μετά η μυρωδιά του καμένου είναι έντονη.
Γυρνάω πίσω να απασχολήσω το μυαλό με πιο πεζά πράγματα, όπως αν τελικά θα αλλάξω λάστιχα μιας και φτάσαμε τα 2,000 km εκ των οποίων πάνω από 500 στην πίστα των Σερρών – και θέλουμε να ξαναμπούμε συντόμως. Άλλο ένα φλέγον ζήτημα που ζητά άμεση επίλυση στο κοντινό μέλλον είναι με ποιο τρόπο θα αντικαταστήσω τη παχουλή μακριά εξάτμιση με το κόσμημα που είχε το Κ6.
Το eBike.gr (και) στο issuu.com
Κάποιοι από εσάς, δεν μπορεί, θα είχατε προσέξει ότι στη σελίδα του περιοδικού μας υπάρχει επιλογή να δείτε το αρχείο των παλαιότερων τευχών. Οι πιο προσεκτικοί θα είχατε παρατηρήσει ότι υπήρχε και μια ακόμη επιλογή, αυτή του online αρχείου, χάρη στην οποία μπορούσατε να διαβάσετε τα παλαιότερα τεύχη χωρίς να χρειάζεται να τα κατεβάσετε. Αυτή όμως η επιλογή ήταν διαθέσιμη μόνο στα εγγεγραμμένα μέλη, με αποτέλεσμα όποιος ήθελε να ρίξει μια γρήγορη ματιά σε ένα τεύχος χωρίς να μπλέκει με login και passwords, απλώς να μην μπορούσε. Επιπλέον, ο online reader δεν μας ικανοποιούσε σε μέγεθος και επιλογές, οπότε έπρεπε να βρούμε κάτι άλλο.
Και έτσι φτάσαμε στη λύση του issuu.com, του πιο ραγδαία αναπτυσσόμενου “ψηφιακού περιπτέρου” στον πλανήτη. Το interface για το ξεφύλλισμα και την ανάγνωση του περιοδικού απλώς δεν παίζεται – δοκιμάστε το μόνοι σας κάνοντας κλικ εδώ, και χαζέψτε οπωσδήποτε το full screen mode. Επιπλέον, όλα τα ενεργά links στις σελίδες του περιοδικού, όπως τα μπλε “e” για να κατεβάσετε τις φωτογραφίες σε υψηλή ανάλυση ή οι σύνδεσμοι στις σελίδες των διαφημιζόμενων, λειτουργούν άψογα στον reader του issuu.com – σε αυτόν που είχαμε εμείς, δεν υπήρχε τέτοια δυνατότητα.
Από σήμερα λοιπόν, όλα τα τεύχη του eBike.gr πλην του τρέχοντος, βρίσκονται διαθέσιμα προς ανάγνωση και στο issuu.com. Εκεί θα φτάσετε είτε χρησιμοποιώντας την επιλογή “Αρχείο Τευχών” στην κεντρική μας σελίδα και επιλέγοντας ποιο θέλετε να διαβάσετε online, ή από την σελίδα μας στο issuu.com:
Να πάνε στο διάολο όλοι
φωτο: Ε. Πασαλιάδη
Σιχαμένοι, ε σιχαμένοι… Πολιτικοί και οικοπεδούχοι, έχοντες και κατέχοντες, καλοταϊσμένοι εμπρηστές και όλοι όσοι συντηρούν το σύστημα και δεν τελειώνουν μια για πάντα το θέμα των δασών με μια απλή νομοθετική ρύθμιση που έπρεπε να είχε γίνει εδώ και 30 χρόνια.
Πάρτε το χαμπάρι, ζούμε στη χώρα του παρτάκια, του “δε βαριέσαι” και του “μακριά από τον κώλο μας και όπου θέλει ας μπει”. Καλά να πάθουμε λοιπόν που καθόμαστε σα τα ζώα στη σφαγή, περιμένοντας να έρθει η σειρά μας.
Δυο Ιταλοί από την πόλη…
Χτες το μεσημέρι, είπαμε να απολαύσουμε για μια ακόμη φορά την -σχεδόν- άδεια Αθήνα πίνοντας το καφεδάκι μας στο Θησείο. Παρέα με τον Σπύρο και τον Σάββα, παρκάραμε παρανόμως τις μοτοσυκλέτες μας εκεί που παρκάρει όποιος δίτροχος φίλος κατεβαίνει στο Θησείο (και γιατί τελικά παρανόμως; Έχει και πουθενά κοντά ικανό αριθμό θέσεων πάρκιν μοτοσυκλετών και δεν το ξέραμε;), ελπίζοντας ότι οι δημοτόμπατσοι θα είναι και αυτοί για καφέ.
Λίγο πιο δίπλα, μια περίεργη παρέα Ιταλών ταξιδευτών. Ένα Harley Davidson Heritage Softail και ένα Suzuki DR-Z400 SM – και τα δύο επιμελώς φορτωμένα, υποθέτω ότι ξεκινούσαν τώρα τις διακοπές τους (γιατί ήταν καθαρά ακόμα).
Συζητώντας με το Σπύρο το παράδοξο της παρέας, μου είπε κάτι που δεν σκέφτηκα εξ’ αρχής: “Με τα ίδια θα ταξιδεύουν και οι δύο, απλώς αυτός στο Ηarley θα είναι πιο ξεκούραστος”. Συμφώνησα με το πρώτο σκέλος, διαφώνησα εντόνως με το δεύτερο και, όπως σε κάθε υγιή καφεδοσύναξη, συνεχίσαμε να διαφωνούμε για διάφορες λεπτομέρειες, απολαμβάνοντας τις συνδυασμένες δυνάμεις της Δημοτικής και κανονικής Αστυνομίας να αποτυγχάνουν να συλλάβουν αλλοδαπούς μικροπωλητές φορτωμένους με την πραμάτεια τους.
Καλές διακοπές σας είπα; Τί; Γυρίσατε κιόλας; Οι καλύτεροι του χωρίου είστε. Αύγουστο και να φύγεις από την Αθήνα, δεν υπάρχει μεγαλύτερο λάθος τελικά…
Προσφορά μόνο για το eBike.gr!
Τα καταστήματα Οπτικών Γ. Κλάδος (Λεωφόρος Παπάγου 117Α & 118, Ζωγράφου, τηλ: 2107774522) κάνουν μια καλοκαιρινή προσφορά μόνο για τους αναγνώστες του eBike.gr:
ΕΚΠΤΩΣΗ 30% στα γυαλιά ηλίου.
Για να επωφεληθείτε της προσφοράς, αρκεί να πάτε στη σελίδα 145 του τεύχους Αυγούστου (#16), όπου θα βρείτε τη διαφημιστική καταχώρηση του καταστήματος. Στην κάτω αριστερή γωνία της καταχώρησης βρίσκεται ένα τετράγωνο που γράφει “Έκπληξη 30%” και, αν κάνετε κλικ πάνω του (ενώ φυσικά είστε online στο Διαδίκτυο), θα σας οδηγήσει σε μια μεγαλύτερη φωτογραφία του κουπονιού αυτού. Τυπώστε το και πάρτε το μαζί σας επισκεπτόμενοι ένα από τα δύο καταστήματα Οπτικών Γ. Κλάδος στου Ζωγράφου για να αγοράσετε τα νέα σας γυαλιά ηλίου με τη σημαντική έκπτωση του 30%, επιλέγοντας από μια ευρεία γκάμα επώνυμων προϊόντων!
Η προσφορά θα είναι σε ισχύ για όλον τον Αύγουστο.
Στρώσιμο στην πίστα;
Το ολοκαίνουργιο GSX-R600 K9, το μοναδικό προς το παρόν μέλος του στόλου των Long Term Test του eBike.gr, στρώθηκε με τον ίδιο τρόπο που στρώθηκε το προσωπικό μου GSX-R750, δύο Ducati κολλητών φίλων, καθώς και ένα σκασμό άλλα μηχανάκια στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ποιος είναι αυτός;
Ξεχάστε τι λέει το manual του κάθε κατασκευαστή. Τα περισσότερα από αυτά αφορούν το στρώσιμο του οδηγού πάνω στη μοτοσυκλέτα. Σκεφτείτε τι θα γινόταν στα νοσοκομεία αν σου έλεγε στο manual του R1 για παράδειγμα ότι “μπορείς ν’ ανοίξεις το γκάζι όσο θέλεις από την πρώτη στιγμή”. Δεν έχουν όλοι τη δική σου εμπειρία – και σαφώς δεν είχαν όλοι τους μοτοσυκλέτα πριν πάρουν 1000άρι Superbike.
Πάμε πίσω στο στρώσιμο. Η συνταγή έχει ως εξής:
-Για τα πρώτα 200 km, μισό γκάζι και μέχρι τα 3/4 των οφέλιμων rpm. Απαγορεύονται οι αλλαγές χωρίς συμπλέκτη.
- Για τα επόμενα 300 km, 3/4 γκαζιού και όσες στροφές θέλεις. Συνεχίζουν να απαγορεύονται οι “καρφωτές”.
- Τα τελευταία 500 km της πρώτης χιλιάδας τα κάνεις όπως θες, με μεγάλη προσοχή στο πλήρες άνοιγμα του γκαζιού: ποτέ στο τέρμα αν οι στροφές δεν έχουν περάσει τη μέση του συνολικού εύρους λειτουργίας. Οι καρφωτές επιτρέπονται, αλλά με καλό κλείσιμο του γκαζιού και σίγουρη κίνηση στο πόδι. Μη τυχόν και χάσεις ταχύτητα, παίζει να δημιουργήσεις μόνιμο πρόβλημα στο κιβώτιο.
Με δυο λόγια, αυτό που προσπαθούμε να πετύχουμε είναι να αφήσουμε τον κινητήρα να στροφάρει με ελαφρύ φορτίο και να μην του ζητάμε ό,τι έχει και δεν έχει σε στιγμές που δεν μπορεί ν’ ανεβάσει εύκολα στροφές. Ακόμα και το μισό γκάζι με 5η και 40km/h είναι απαγορευτικό. Ή λιγότερο γκάζι και υπομονή ή υποχρεωτικά κατέβασμα σε 1η ή 2α – ανάλογα τον τύπο και τον κυβισμό του κινητήρα.
Σε κάθε περίπτωση, θεωρώ δεδομένο το καλό ζέσταμα στο ρελαντί, χωρίς ξερογκαζιές, προτού ξεκινήσεις τη βόλτα σου. Στη θέση της πίστας μπορείς να βάλεις δρόμο – αλλά προς Θεού, όχι πόλη. Δεν υπάρχει πιο ζημιογόνος χρήση από τη κυκλοφορία στο μποτιλιάρισμα. Το στρώσιμο θέλει συνεχές ανεβοκατέβασμα στροφών και ταχυτήτων, εναλλαγή του ανοίγματος του γκαζιού και φυσιολογική θερμοκρασία λειτουργίας στον κινητήρα – γι’ αυτό και το περιβάλλον της πίστας είναι το ιδανικό.
Μετά, λάδια-φίλτρα στα 1,000km και καλή διασκέδαση!
Τ’ αγαπώ τα μυγάκια μου…
Παίρνω, που λέτε, σήμερα το πρωί τηλέφωνο σε γνωστό αθηναϊκό κατάστημα που ειδικεύεται σε καθαρισμό μοτοσυκλετιστικού εξοπλισμού.
Είχα στο μυαλό μου να πλύνω -επιτέλους!- τη δερμάτινη φόρμα μου, η οποία μάζεψε μερικά ακόμη εκατομμύρια μυγάκια μετά τις δύο τελευταίες επισκέψεις μου στις Σέρρες. Ειδικά για το track day του trackbike.gr, όπου ανεβοκατέβηκα οδικώς με το BMW K1300S, όπως φαντάζεστε, το μακελειό των ζουζουνιών ήταν ανελέητο. Μετά, ζέστες πιάσανε, ιδρώνουμε κάμποσο με τη φόρμα τόσες ώρες… ε, ας την περιποιηθώ κι εγώ μια φορά, σκέφτηκα.
“Καλημέρα, θέλω να πλύνω μια ολόσωμη δερμάτινη φόρμα. Πόσο κοστίζει;”
“Να δω… πλύσιμο και λίπανση και αναζωογόνηση στα χρώματα… μμμ… 92 ευρώ…”
“Ευχαριστώ, καλημέρα σας!”
Αυτό το τελευταίο δεν το εννοούσα, απλά ήθελα να είμαι ευγενικός. Έκλεισα το τηλέφωνο και γελούσα μισή ώρα. Μετά πήρα τηλέφωνο όλους τους φίλους μου και γελάσαμε παρέα. Ενενήντα δύο ευρώ για να πλύνουν μια φόρμα, πάνε καλά;
Κάπου τότε θυμήθηκα πόσες ώρες σε πίστες και πόσα χιλιόμετρα σε αυτοκινητόδρομους έχω περάσει παρέα με αυτά τα μυγάκια. Με κυρίευσε ένα αίσθημα απώλειας, τύψεις, πήγα να φάω τους φίλους μου; Τους συντρόφους μου σε τόσες μοτοσυκλετιστικές εμπειρίες;
ΟΧΙ! Δεν την πλένω ρε φίλε, θα κρατήσω τους φίλους μου για παρέα, για πάντα! Άντε να βγάλω την εσωτερική φόδρα που αφαιρείται, να της ρίξω ένα καλό πλύσιμο και τέλος.
Άκου 92 ευρώ… Δηλαδή με 4-5 πλυσίματα αγοράζω καινούργια φόρμα; Μια χαρά θα την περάσω παρέα με τα μυγάκια μου ρεεεεεε…
RSV4 Factory
Άρτι αφιχθέντες από τας Σέρρας, οι κ.κ. CD και Spirontas είχαμε την ευκαιρία να γνωριστούμε από κοντά με το νέο Superbike της Aprilia, RSV4 Factory.
Δε θα σας πω πολλά, διότι αυτά θα τα προετοιμάσει ο -εορτάζων σήμερα- Κωνσταντίνος για το eBike, όπου και θα μάθετε όλα όσα θέλετε να ξέρετε για την ακριβή έκδοση του ιταλικού V4.
Και, ναι, όταν λέω ‘ακριβή’, σημαίνει πως θα υπάρξει και ‘φθηνή’. Η συγκεκριμένη έκδοση Factory κοστίζει κάτι λίγο παραπάνω από 19,000 ευρώ, με τις χρυσές monobloc Brembo, τις αναρτήσεις της Ohlins και ό,τι άλλο τη διαφοροποιεί από την απλή, ωστόσο η δεύτερη προς το παρόν ανήκει μόνο στη σφαίρα της θεωρίας.
Γι’ αυτή, λοιπόν, δεν είναι ακόμη γνωστό τι περιφερειακά θα τη διαφοροποιούν, ούτε η κατά προσέγγιση τιμή της. Ακούσαμε φήμες για κάτι σαν 4-5 χιλιάρικα κάτω από το Factory, αλλά ας μη βασιστούμε κιόλας σ’ αυτές…
Θα βρέξει βούρτσες…
Κοίτα καμπύλη ο Ιταλός! Αν θες να τα δεις όλα από κοντά, ρίχτου ένα κλικ...
Το προηγούμενο Σ/Κ ήμασταν Σέρρες παρέα με το trackbike.gr. Μαζί μας είχαμε ένα ολοκαίνουργιο 1198S, ένα R1 crossplane (εντάξει, ‘09), ένα CBR1000 C-ABS και ο Τσαντήλας τόλμησε και έφερε ένα BMW σειράς Κ – πάλι καλά που δεν ήταν από τα R να μου πεις, ακόμα εκεί θα γύρναγε…
Υποθέτω πως δεν χρειάζεται να αναφέρω ότι για όλα αυτά θα διαβάσετε στα αμέσως επόμενα τεύχη του eBike. Εδώ θέλω να μείνω μόνο σε ένα πράγμα που μου έκανε φοβερή εντύπωση, θυμίζοντάς μου πόσα βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση έχουν κάνει οι Ιταλοί τα τελευταία χρόνια. Να σας πάω λίγο πίσω, στο 2004 ας πούμε; Τι είχε η Ducati απέναντι στα R1, CBR, ZX και GSX-R της εποχής, που όλα σχεδόν ξεπερνούσαν τα 150 άλογα στον τροχό; Ένα ταπεινό 999 με γύρω στους 120 ίππους στην καλύτερη των περιπτώσεων που, ανεξάρτητα από το συνολικό του στήσιμο, μόλις η κουβέντα πήγαινε στην απόδοση του κινητήρα -εκεί δηλαδή που καταλήγουν όλες οι κουβέντες για τα Supersport στην ελληνική πραγματικότητα-, γελούσαν και τα immobiliser με το νούμερο που ξεστόμιζε ο κακόμοιρος ο Ducatista…
Σήμερα όμως; Σήμερα κύριοι -για την ακρίβεια χτες την Πέμπτη-, ανεβάσαμε στο Dynojet του Μόνου το 1198S που μας παραχώρησε άνευ όρων ο Νίκος Χασιώτης (thanks και πάλι Νικόλα!) και μείναμε μαλάκες τόσο εγώ όσο και ο Μόνος με αυτό που είδαμε, ακούσαμε και καταγράψαμε… Με μόλις 760 χιλιόμετρα στον ολικό χιλιομετρητή -τα 650 από αυτά στην πίστα των Σερρών το Σ/Κ που λέγαμε-, το μαύρο τέρας έβγαλε εύκολα 157 άλογα, που σύμφωνα με τον Μόνο θα μπορούσαν να είναι 160 αν το ελαστικό δεν ήταν τόσο μαλακό – Pirelli Diablo Superbike SC2, για να πούμε και τον τύπο.
Βάλτε και άλλα τρία-τέσσερα λέω εγώ, καθώς το μοτέρ είναι ακόμα σφιχτό και έχει να δώσει λίγα ακόμα μετά από 2,000 χιλιόμετρα – και, ξαφνικά, οι 165 ίπποι στη ρόδα δεν είναι και τόσο μακριά, σωστά;
Θα σας στεναχωρήσω όμως, γιατί τόση ώρα ασχολούμαστε με λάθος νούμερα, όπως κάνουμε τόσα χρόνια στη σειρά με τα 4κύλινδρα των γιαπωνέζων: όχι αυτό βγάζει 155,2 και το άλλο 153,1 ενώ όταν μετρήθηκε με τον Άρη στον ζωδιακό του κύκλο είχε βγάλει μόλις 152,7 κ.ο.κ.
Ξανακοιτάχτε την επισυναπτόμενη δυναμομέτρηση και παρατηρήστε την κάθετη γραμμή που έχω τραβήξει στις 8,000 rpm. Προσέχετε, έτσι; 8,000 καθημερινές, πολύ συχνά χρησιμοποιούμενες στροφές, όχι 10,000+… Εκεί, το 1198 ρίχνει μόλις (!) 36 άλογα στο επαναστατικό R1 “με τον στρόφαλο σαν του Rossi” – θυμίζω ότι τόση είναι περίπου η διαφορά ενός τετρακύλινδρου 600 με ένα 1000…
Μεγάλα παιδιά είστε, μπορείτε να δείτε μόνοι σας πόσο ξύλο πέφτει σε όλο το υπόλοιπο φάσμα λειτουργίας – μέχρι το σημείο εκείνο που το Ducati πάει για ύπνο, καθώς οι δύο λιγότεροι κύλινδροι δεν επιτρέπουν μεγαλύτερο όριο περιστροφής.
Και ύστερα σου λέει ο άλλος ότι οι Ιταλοί δικαίως τρέχουν με 200 cc παραπάνω, αφού τα ίδια άλογα βγάζουν. Ναι ρε φίλε, τα ίδια εκεί ψηλά, λίγο πριν τον κόφτη και με την ψυχή στο στόμα. Και από το ρελαντί μέχρι να φτάσουμε εκεί;
Τι να πω ρε παιδιά, μας βλέπω όλους με ιταλικά τώρα στα γεράματα…
Habemus eBikem
Το καλό πράγμα αργεί (να δω τι άλλη βλακεία θα βρω να πω σήμερα…), αλλά τουλάχιστον έφτασε και είναι φορτωμένο.
Συνέντευξη με το Βασίλη Ορφανό για όσα έζησε σε τρία Αφρικανικά και στο πιο πρόσφατο βεβαίως Αμερικανικό Dakar.
Εικονογραφημένη ανταπόκριση από τη χώρα του Μύθου (όχι της μπύρας, των Mythic Bikes ντε…).
Στρατηγικές, κουτσομπολιά και οι τελευταίες ειδήσεις από τα στρατηγεία των MotoGP δέκα μέρες πριν την εκκίνηση του 09.
Και Monster 696 και Aprilia Dorsoduro και Honda CBF125.
Και όλα όσα συνήθως περιμένετε να βρείτε στο τεύχος, δηλαδή αναβάτες να αλληλοβρίζονται, σοκαριστικές ματιές κάτω από τη φούστα της επικαιρότητας, προϊόντα για να ξοδέψουμε τα λεφτά που δεν έχουμε, συν την αιώνια γκρίνια… ε, τα ξέρετε πια αυτά.
(Συν ένα αναπάντεχο: ένας Χρήστος κυκλοφορεί πλέον ανάμεσά μας. Χρήστος; Ποιος Χρήστος; Φυλαχτείτε, έρχεται!)
Ανοίξαμε και σας περιμένουμε στο παγκόσμιό μας περίπτερο!
Cover Story: Ο Γιάννης Μπούστας μας εμπιστεύεται το αγωνιστικό του Honda CBR1000RR C-ABS και εμείς το δίνουμε στους αναγνώστες μας!